
دكتر مهدی محسنيانxadراد، استاد و پژوهشگر ارشد ارتباطات:
«انقلاب یک تغییر ناگهانی، سریع، غیرمعمول و شدید در یک سیستم اجتماعی به شمار میآید. زمانی که انقلاب اوج گرفت؛ بهxadویژه از زمانی که عقبنشینی پهلوی دوم آغاز شد، مجموعهای پیچیده از روزنامهها به نظام رسانهای ایران وارد شدند که برخی از آنها نخستین دوره فعالیت خود را میآزمودند. نکته مهم این بود که شمارگان (تیراژ) بسیاری از این نشریات پایین بود.
حدود ۶۰ درصد روزنامهها با دو حزب فرمایشی و تشریفاتی که در دوره پهلوی دوم پدید آمد، وابسته به این گروهها و احزاب و همچنین سازمانهای گوناگون بودند؛ هرچند برخی روزنامهها نیز اعلام نمیکردند به چه نهادهایی وابستهاند. سرمقاله روزنامه اطلاعات در ۱۷ دیxadماه ۱۳۵۶، جرقه نخستینِ انقلاب اسلامی را زد. هرگز مشخص نشد آن سرمقاله که به امام خمینی توهین کرده بود، نوشته چه کسی است؛ زیرا بعدها هم داریوش همایون در مصاحبهای انتساب این مقاله را به خود رد کرد.
برخی روزنامهها در دوره انقلاب و پس از آن، ویژهنامههایی منتشر میکردند که هیچگونه شماره یا تاریخ نداشت و برخی نیز البته شمارههای فوقالعاده منتشر میکردند. فراوانی و گوناگونی روزنامههای جدید در اردیبهشت ۱۳۵۸ اوج گرفت و پس از آن آرامآرام از تعداد آنها کاسته شد تا آنجا که وقتی عراق به ایران حمله کرد، تنها یک روزنامه به گونه سراسری در ایران منتشر میشد.
عمر روزنامههای اين دوره کوتاه بود. ما معمولا با پدیدهای به نام مرگ زودرس مطبوعات روبهروییم. من در سال 1358 در خیابان کریمxadخان که ایستاده بودم و روزنامههای جدید را که خریده بودم ورق میزدم؛ با خود میxadگفتم: یادت باشد من در این تاریخ در آزادترین کشور جهان از نظر رسانهها زندگی میکنم. ایران در سال 1358 از این نظر در جهان، يك نمونه بینظیر بود.»
.....
پیxadنوشت:
برای مطالعه بيشتر نگاه كنيد به:
http://malekmuseum.org/news/490
برچسب:
نویسنده: هستی عباسی