در ستايش «خبرنگاری تفهمی»

دكتر هادی خانيكی، مدیر گروه ارتباطات دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی (ره):

«خبرنگاری درهمآمیختگی عقل و عشق و به تعبیر عارفانه، زبان حال است که اگر درست فهمیده شود و بجا به کار آید، فراتر از زبان قیل و قال کارآمدی دارد. خبرنگاری از این نظر فقط فن نیست؛ نوعی فهم است و شاید این وجه دوم، مهمتر از وجه نخست هم باشد.

این نوع خبرنگاری که شاید بتوان نام خبرنگاری تفهمی بر آن نهاد، آموختن و انباشتن مدام دانش، مهارت و تجربه برای ورود به دنیاهای متفاوت و درهم تنیده است که توقف سریع و ساده در آنها راه به جایی نمیبرد.

خبرنگاری تفهمی، گشودن منظر درست در دیدن و معبر درست در شنیدن است. به این معنا، آن که خبرنگاری نمیفهمد و خبرنگاری» نمیداند؛ در دیدن، شنیدن، گفتن و نوشتن آنچه در پیرامونش میگذرد، ناتوان است. خبرنگاری تفهمی دنیای دغدغهها و دردمندیهاست که نهاد ناآرام برای هموارتر کردن راه آگاهی میخواهد.

خبرنگاری هنر گفتوگو نیز هست و سرآغاز این هنر، به گفته سقراط، آگاهی از جهل خویش است. ادعای مالکیت مطلق بر حقیقت نه نسبتی با گفتوگو دارد و نه کار خبرنگاری را ممکن میکند. آن که راه کسب و نشر خبر را فقط در جستوجو برای تأیید پیشفرضها و تصورهای قالبی خود میداند، فرسنگها از مقصد خبرنگاری دور شده است.

نیازی به بحثهای طولانی برای دیدن این واقعیت نیست. مشاهدهxadهای ملموس، کفایت دارد؛ دنیاهای فروبستهای که هر روز بر پایه عیارها و معیارهای منازعه سیاسی به وسیله برخی نهادها در رسانهها خلق میشوند و همه حقایق و وقایع پیرامون ما را در دهلیزها و دالانهای تاریک منفعتهای جناحی خود پنهان میکنند، چه نسبتی با جهان گشوده گفتوگو دارند؟

خبرنگاری تفهمی البته جدا از اقتضائات اخلاق و مسئولیت حرفهای نیست. بیلنگر اخلاق نمیتوان در دریای ناآرام و بیپایان خبر پیش رفت. زیستن در دنیای بیمرز خبر که حریم خصوصی و عمومی ندارد، تنها با فهم مرزهای اخلاق و حقوق ممکن میشود.

باید مبانی و موازین حقوقی و اخلاقی را امروز درباره خبرنگاران و خبرنگاری از زاویه کار و حرفه خبرنگاران و خبرنگاری دوباره بازخواند و بازآفرید.»

......

پیxadنوشت:

برای مطالعه بيشتر نگاه كنيد به:

http://www.rasaneh.org/NSite/FullStory/Print/?Id=7125