مصلحی همراه مردم

«عرصه فعالیتxadهای خبری از مؤلفههایی مانند: سیاستگذاریهای خبری، سازمان رسانهای، سازوکارهای آموزشی و... تأثير میپذیرد؛ اما در این میان، نقش خود خبرنگار و ویژگیهایی مانند: اخلاق حرفهای، مسئولیتپذیری، تعهد سازمانی و... اهمیت انکارناپذیر دارد.

یک روند رسانهای و اطلاعرسانی خبری محصول بخشهای گوناگون است: قوانین رسانهای رسمی و غیررسمی، نوع سازمانهای رسانهای از نظر مدیریت و گرایشهای سیاسی_ اقتصادی، شمار رسانههای رقیب، تربیت نیروی انسانی کارآمد و اثربخش در نهادهای آموزشی و...، بهxadطور آشکار و پنهان بر عملکرد حرفهای خبرنگار و در نتیجه محصول نهایی وی تأثير میگذارد.

آنچه شاید در این میان بیش از همه بر جایگاه حرفه خبرنگاری نزد جامعه و منابع خبری اثر میگذارد و میتواند به وی تشخص اجتماعی ببخشد؛ عملکرد شخص خبرنگار است. توجه به نوع رسانه (صوتی، بصری، مکتوب و برخط) برخی سدهای دسترسی به منابع خبری را میxadشكند؛ با این همه، اندیشه، شیوه رفتار و گفتار خبرنگاران، ماندگاری در این عرصه را برای آنها به همراه میآورد و جایگاه جامعه خبری را پیش چشم مردم تعالی میبخشد.

فردی که با وجود همه کاستیهای نظام آموزشی و سختیهای کارآموزی از پیشکسوتان، در این عرصه پایمردی بورزد و در پی یادگیری همیشگی و بهxadکارگیری ذهن پرسشگر و قدرت تحلیل باشد؛ کمتر از کار رسانهای دور میماند و دغدغه گذران زندگی دارد.

خبرنگار باید بداند جامعه، انتظار بازگویی پیدا و پنهان مسايل و مشکلات را دارد و از او میxadخواهد پس از ورود به لایههای زیرین رخدادها، واقعیتها را همچون آینه بدون زنگار برای عموم و مسئولان بازتاب دهد.

اگر این فرد با آگاهی از رسالت کار خبری، اخلاق خبرنگاری را سر لوحه خود قرار دهد، همسو با واقعیتها و خواستههای جامعه حرکت میکند و هیچ گاه برابر وسوسه یا تهدید برخی گروهها برای انتشار یکسویه دیدگاههای آنها تسلیم نمیشود و از آگاهیxadبخشی به جامعه عقب نمینشیند. او از تبدیل شدن به کارمند روابط عمومی فلان حوزه خبری میپرهیزد و منافع عمومی را فدای مصلحتهای شخصی یا گروهی نمیکند.

چنانچه زمانی نیز یک سازمان رسانهای با سوء مدیریت بخواهد سمت و سوی خبررسانی متعهد را تحت تأثير قرار دهد، اصحاب رسانه باید آستین همت بالا بزنند و اصلاح را از ساختار درونی سازمان خود آغاز کنند؛ زیرا مدیریت نهاد رسانه، زمین تا آسمان با چرخاندن یک کارخانه رنگرزی یا بافندگی تفاوت دارد... البته که پرداختن به بایستههای مدیریت سازمانهای رسانهای مجال دیگر میطلبد.

رسانه هنگامی میتواند نقش نظارتی و بازنمایی آینهxadوار وقایع را به درستی ایفا کند که خبرنگار را به مثابه چشم و گوش خود و امین مسئولیتی بداند که بر عهده وی گذاشته؛ مسئولیتی که البته بر پایه ساختن و اصلاح کردن است، نه فقط بازتاب دادن سخن مسئولان یا طرح کردن تکxadبعدی مشکلات.

خبرنگار نقش مصلحی را دارد که با هدف رفع درد، چشمی به بیمار دارد و چشمی به غده چرکینی که نباید هنگام جراحی بترکد!

اگر فردی که به عرصه خبری پا گذاشته است با ویژگیها و اخلاق حرفهای صحیح آشنا شده باشد و خود را درباره پایبندی به آن متعهد بداند، در قبال محیط پیرامون حساس میشود.

این فرد هیچxadگاه از کنار رخدادهای جامعه بیتفاوت نمیگذرد و در بطن هر حادثه ساده، در پی کشف رمز و ریشهیابی آن برای جلوگیری از بروز دوباره است. از سوی دیگر، فردی که سزاوار نام خبرنگار است، به دور از هرگونه نگاه انحصارجویانه و فردگرایانه، نخستین گامها را برای اصلاح جامعه خبری و انتقال دانش صریح و ضمنی خود به همصنفان دیگر برمیدارد تا به سهم خود در ارتقای جامعه خبری نقشآفرینی کند.

دنیای خبرنگار از چارچوبهای کارمندانگارانه بسیار فراتر است و به دلیل ماهیت مغزافزارانه، نه روز و شب میشناسد و نه تعطیلی برمیدارد. اینگونه میشود که خبرنگاری با عاشقی همنشین میشود؛ زیرا فقط با عشق میتوان این حرفه را دنبال کرد، نه به طمع مال و نام و مقام که در این صورت دیگر نام خبرنگار زیبنده او نیست.»

.......

پیxadنوشت:

اين يادداشت را می توانيد در اين نشانی مشاهده كنيد:

http://www.rasaneh.org/NSite/FullStory/Print/?Id=7124